Is epoksiehars giftig

Die epoksiehars E44 wat ons dikwels gebruik, is nie vir toksisiteit getoets nie, maar uit ervaring kan dit as basies nie-giftig beskou word, tensy dit oraal ingeneem word; Daar is geen sigbare skade in velkontak nie. Vryf dit af met warm water of was dit af met asetoon nadat die werk voltooi is; Wat stoomaseming betref, is daar nog nie gehoor dat E44 tot stoom verhit kan word nie. Boonop is epoksie amorf, en daar is geen vaste vloeibaarmakings- en vergassingstemperatuur nie. As die temperatuur te hoog is, sal dit ontbind en karboniseer.

Dit is nie die toksisiteit van epoksie self nie. Die toksisiteit van epoksie in konstruksie en gebruik kom hoofsaaklik van verdunnings- en genesingsmiddels. Die algemeen gebruikte verdunningsmiddels, etanol en asetoon, is op sigself nie-giftig, maar het narkose-effekte. Hulle is uiters vlambaar en moet geventileer word. In beginsel is xileen nie-giftig en het ook narkose-effekte. Daar word egter gesê dat die grondstowwe wat in die produksieproses van lae-gehalte xileen oorbly, giftig is, en die smaak is besonder walglik. Lae molekulêre gewig epoksie kan ook as nie-giftig beskou word; Amiene wat algemeen as genesingsmiddels gebruik word, is gewoonlik giftig en het selfs 'n skerp reuk. Die verhouding van epoksie- en amien-genesingsmiddels is egter gewoonlik baie breed. Wanneer hulle eweredig geroer word, sal hulle oor die algemeen 'n kruisbindingsreaksie ondergaan met min residue.

In die meeste gevalle is die drinkwaterpoele in ons gemeenskappe, skole, winkelsentrums en regerings almal van epoksiehars gemaak vir korrosiebeskerming, en kan die nasionale standaardtoetsing slaag, dus is die uitgeharde epoksiehars nie-giftig.